การพิจารณาภาระภาษีเงินได้นิติบุคคลหัก ณ ที่จ่าย (ภ.ง.ด.54) สำหรับการจ่ายเงินค่าซอฟต์แวร์หรือบริการไอทีไปต่างประเทศ
ผมขอสรุปเป็น 4 เช็คลิสต์สำคัญ (Checklist) ตามแนววินิจฉัยของกรมสรรพากร (กค 0702/1626) และหลักกฎหมายภาษีระหว่างประเทศ ดังนี้ครับ:
ให้พิจารณาสัญญาจ้างว่าเป็นลักษณะ “จ้างทำของ” หรือไม่
หากกรรมสิทธิ์ยังเป็นของต่างประเทศ (เช่น การใช้ Cloud, SaaS, หรือซื้อ Software สำเร็จรูป) ให้ดูว่าเราได้สิทธิระดับไหน
หากผ่านเกณฑ์ข้อ 2 หรือ 3 แล้วสรุปว่าเป็น “กำไรจากธุรกิจ” (Business Profits)
——————————————————————————–
ตารางสรุปการตัดสินใจ (Decision Matrix)
ลักษณะการจ่ายเงิน |
ประเภทเงินได้ (ตาม DTA) |
ภาระภาษีหัก ณ ที่จ่าย (ถ้าไม่มี PE ในไทย)
1. จ้างเขียนโปรแกรม (กรรมสิทธิ์เป็นของไทย)
2. จ้างเขียนโปรแกรม (กรรมสิทธิ์เป็นของต่างชาติ)
3. ค่าซอฟต์แวร์สำเร็จรูป / Cloud / SaaS (ใช้เพื่อทำงานภายในกิจการเท่านั้น)
4. ค่าสิทธิ (License) (เพื่อนำไปทำซ้ำ ดัดแปลง หรือขายต่อ)
5. ค่าเทคนิค/สูตรลับ (Know-how) (มีการโอนความรู้เชิงลึก)
